Verblinding vindt plaats in zowel natuurlijke (daglicht) als in binnenshuis omstandigheden. De verblindingsgraad hangt af van een aantal factoren.

Gebieden met een hoge lichtsterkte die zich naast gebieden met een lage lichtsterkte bevinden, veroorzaken verblinding, waardoor mensen zich op hun ongemak gaan voelen. Bijvoorbeeld, een blote bureaulamp geeft meer dan genoeg licht maar dat licht straalt in de ogen ipv op het bureaublad. Waardoor het moeilijk wordt om te lezen of eender welke andere taak te verrichten. Met een lampenkap verhindert u de verblinding in de ogen terwijl het bureaublad goed verlicht wordt.

Voor het meten van de verblindingsgraad gebruikt men een verblindingsongemak constante.

Visueel veeleisendere taken die een hoge lichtsterkte vereisen zoals tekenen en kwaliteitscontrole zijn minder tolerant tov verblinding. Heel gevoelig voor verblinding is het werken met een computer, aangezien schermen een glanzend oppervlak hebben.

De verblindingsgraad is met enkele simpele methoden te verminderen. Hoe hoger de lampen worden geplaatst, hoe minder verblinding.

Indien we de lichtsterkte verminderen, vermindert ook de verblinding. Dit houdt niet in dat de het lichtniveau in de ruimte daalt. Ipv één heel heldere lamp, kiest men beter voor verschillende lampen met een lagere lichtsterkte.

Algemene verblindings waardering of UGR in het engels, is een internationale index voorgesteld door de CIE (Internationale Verlichtings Commissie) en wordt gebruikt om de psychologische impact te evalueren en verminderen van luminaires. In tegenstelling tot de verblindingsindex die per luminair werkt, gaat deze methode op basis van alle geïnstalleerde luminaires werken aan de hand van één gedefinieerde observatieplaats. Een exacte berekening van de UGR waarde is tegenwoordig mogelijk met software zoals dialux of relux. Hoe lager de UGR waarde, hoe lager de verblinding.